نیازسنجی آنلاین ری‌را: بفهم کدام خدمت برای تو مناسب است شروع آنالیز

چربی شکم؛ چرا دور کمر مهم‌تر از عدد ترازوست و چطور کمش کنیم؟

جای عکس شاخص مقاله
خلاصه در یک نگاه

چربی شکم دو نوع دارد: چربی زیرپوستی که با دست گرفته می‌شود و چربی احشایی که دور کبد، روده‌ها و اعضای داخلی جمع می‌شود و با دیابت نوع ۲، کبد چرب و بیماری قلبی ارتباط بیشتری دارد. دور کمر بیش از ۸۸ سانتی‌متر در زنان و ۱۰۲ سانتی‌متر در مردان طبق راهنماهای آمریکا نشانه‌ی خطر بالاتر است. چربی شکم با ورزش موضعی شکم کم نمی‌شود؛ کاهش کلی چربی بدن با تغذیه، فعالیت منظم و خواب کافی آن را کم می‌کند.

«وزنم زیاد نیست، ولی شکمم بزرگ شده.» این جمله را خیلی می‌شنویم، از خانم‌ها بعد از زایمان، از مردانی که پشت میز کار می‌کنند و از کسانی که سال‌هاست وزن ثابتی دارند ولی شلوارهایشان تنگ‌تر شده است. چربی شکم یکی از پرجست‌وجوترین موضوع‌های لاغری است و هم‌زمان یکی از آن‌هایی است که بیشترین باور نادرست درباره‌اش وجود دارد: از درازونشست‌های بی‌پایان تا چای‌ها و کمربندهای «چربی‌سوز».

در این مقاله دکتر مهدی یداللهی موحد، پزشک و دکترای تخصصی علوم تغذیه، توضیح می‌دهد چربی شکم چند نوع است، چرا دور کمر یک شاخص سلامت است، چرا لاغری موضعی شکم با ورزش شکم ممکن نیست و چه چیزی واقعاً کمک می‌کند.

چربی شکم چند نوع است؟

چربی شکم دو نوع اصلی دارد: چربی زیرپوستی که درست زیر پوست است و با انگشت گرفته می‌شود، و چربی احشایی که در عمق شکم، دور کبد، روده‌ها، معده و پانکراس جمع می‌شود. چربی زیرپوستی بیشتر موضوع ظاهر و فرم بدن است. چربی احشایی دیده و لمس نمی‌شود، اما شکم را از درون جلو می‌دهد و همان چیزی است که شکم «سفت و برآمده» را در بعضی افراد می‌سازد.

بیشتر افراد ترکیبی از هر دو را دارند. نسبت آن‌ها به ژنتیک، جنس، سن، هورمون‌ها، میزان تحرک، کیفیت غذا، خواب و استرس بستگی دارد. مردان و خانم‌ها بعد از یائسگی معمولاً تمایل بیشتری به جمع کردن چربی احشایی دارند.

چرا چربی احشایی خطرناک‌تر از چربی زیرپوستی است؟

چربی احشایی خطرناک‌تر است چون بافتی فعال است که مواد التهابی و اسیدهای چرب را مستقیم به کبد می‌فرستد و با مقاومت به انسولین، دیابت نوع ۲، کبد چرب، بالا رفتن چربی خون، فشار خون بالا و بیماری قلبی ارتباط نزدیک دارد. برای همین ممکن است کسی با نمایه‌ی توده‌ی بدن (BMI) طبیعی، به‌خاطر چربی احشایی زیاد، خطر سلامتی بالاتری از فرد سنگین‌تری داشته باشد که چربی‌اش بیشتر در ران و باسن است.

خبر خوب این است که چربی احشایی معمولاً به تغییر سبک زندگی خوب جواب می‌دهد. پژوهش‌ها نشان می‌دهند با کاهش متوسط وزن و فعالیت منظم، چربی احشایی اغلب زودتر و به نسبت بیشتر از چربی زیرپوستی کم می‌شود؛ حتی وقتی عدد ترازو تغییر چشمگیری نکرده باشد.

مشاوره‌ی رایگان کاهش وزن با دکتر مهدی یداللهی موحد

اگر می‌خواهی بدانی این درمان برای شرایط خودت مناسب است، فرم کوتاه درخواست مشاوره را بفرست؛ کارشناس ری‌را تماس می‌گیرد و وقت معاینه را هماهنگ می‌کند.

درخواست مشاوره‌ی رایگان آشنایی با دکتر مهدی یداللهی موحد

دور کمر را چطور اندازه بگیرم و چه عددی هشدار است؟

دور کمر را صبح، ایستاده و در حال بازدم آرام، با یک متر خیاطی دور شکم درست بالای استخوان لگن اندازه بگیر؛ متر باید صاف و موازی زمین باشد و پوست را فشار ندهد. راهنماهای آمریکا، از جمله منابع مؤسسه‌ی ملی سلامت و CDC، دور کمر بیش از ۸۸ سانتی‌متر در زنان و بیش از ۱۰۲ سانتی‌متر در مردان را نشانه‌ی خطر بالاتر بیماری‌های متابولیک و قلبی می‌دانند. بعضی راهنماها برای افراد آسیایی و خاورمیانه‌ای مرزهای پایین‌تری را پیشنهاد کرده‌اند، چون در این جمعیت‌ها خطر با دور کمر کمتری شروع می‌شود.

شاخص ساده‌ی دیگر نسبت دور کمر به قد است: اگر دور کمرت بیشتر از نصف قدت باشد، ارزش دارد وضعیت سلامتت بررسی شود. این عددها تشخیص بیماری نیستند؛ زنگ هشداری‌اند برای این‌که قند، چربی خون، فشار و کبد را جدی‌تر بگیری. آنالیز ترکیب بدن با دستگاه InBody هم «سطح چربی احشایی» را تخمین می‌زند و برای دنبال کردن تغییرات در طول زمان مفید است.

چرا با ورزش شکم چربی شکم آب نمی‌شود؟

چربی شکم با ورزش شکم آب نمی‌شود چون بدن برای تأمین انرژی، چربی را از همه‌ی ذخیره‌هایش و بر اساس الگوی ژنتیک و هورمونی خودش برمی‌دارد، نه از عضله‌ای که در حال کار است. درازونشست و پلانک عضلات شکم را قوی‌تر می‌کنند و برای کمر و وضعیت بدن مفیدند، اما لایه‌ی چربی روی همان عضلات را به‌طور موضعی کم نمی‌کنند. پژوهش‌هایی که ورزش موضعی شکم را چند هفته بررسی کرده‌اند، کاهش معناداری در چربی همان ناحیه پیدا نکرده‌اند.

همین منطق درباره‌ی کمربندهای حرارتی، کرم‌های «آب‌کننده» و پیچیدن پلاستیک دور شکم هم صدق می‌کند؛ این‌ها فقط آب را با تعریق جابه‌جا می‌کنند و با اولین لیوان آب برمی‌گردد. مروری بر شواهد روش‌های دستگاهی فرم‌دهی بدن هم نشان می‌دهد این روش‌ها، وقتی درست انتخاب شوند، روی چربی زیرپوستی موضعی اثر محدودی دارند و جای کاهش وزن را نمی‌گیرند؛ روی چربی احشایی هم اثری ندارند.

چه بخورم تا چربی شکم کمتر شود؟

برای کمتر شدن چربی شکم، الگوی کلی غذا مهم‌تر از یک خوراکی خاص است؛ غذایی که هم کسری انرژی ملایم بسازد و هم قند خون را آرام نگه دارد. هیچ غذا یا نوشیدنی‌ای به‌طور مستقیم چربی شکم را «نمی‌سوزاند». این اصول پایه‌اند:

  • قند و نوشیدنی شیرین را کم کن: نوشابه، آبمیوه‌ی آماده، شیرینی و شکلات، بیشترین ارتباط را با چربی احشایی و کبد چرب دارند.
  • نان و برنج سفید را با غلات کامل جایگزین کن یا مقدارشان را تنظیم کن: نان سبوس‌دار، جو، برنج قهوه‌ای یا ترکیب برنج با حبوبات.
  • فیبر را بالا ببر: سبزی در هر وعده، حبوبات چند بار در هفته و میوه‌ی کامل به جای آبمیوه.
  • پروتئین را در هر وعده داشته باش: برای سیری بیشتر و حفظ عضله در مسیر کاهش وزن.
  • چربی خوب را جایگزین کن: روغن زیتون و روغن‌های گیاهی مایع، ماهی و مقدار کمی مغزها به جای روغن جامد و غذاهای سرخ‌کردنی.
  • غذاهای فوق‌فرآوری‌شده را کم کن: سوسیس، کالباس، تنقلات بسته‌بندی و فست‌فود.

انجمن تغذیه‌ی آلمان (DGE) و مؤسسه‌ی ملی دیابت، گوارش و کلیه‌ی آمریکا (NIDDK) هم همین الگو را برای کنترل وزن پیشنهاد می‌کنند. شکل اجرای آن باید با ذائقه، ساعت کار و غذاهای آشنای خانواده‌ی تو جور شود؛ وگرنه چند هفته بیشتر دوام نمی‌آورد.

خواب و استرس چه ربطی به چربی شکم دارند؟

کم‌خوابی و استرس طولانی هر دو با بیشتر شدن چربی شکم ارتباط دارند؛ از راه هورمون‌های گرسنگی، کورتیزول و عادت‌هایی مثل خوردن هیجانی و شب‌بیداری. کسی که کمتر از شش ساعت می‌خوابد، معمولاً گرسنه‌تر است، میل بیشتری به شیرینی دارد و کمتر تحرک دارد. استرسی که هفته‌ها و ماه‌ها ادامه پیدا کند هم با تمایل بدن به ذخیره‌ی چربی در ناحیه‌ی شکم همراه است. این موضوع در مقاله‌ی چاقی کورتیزولی با تفاوت آن با بیماری کوشینگ توضیح داده شده است.

هفت تا نه ساعت خواب، ساعت ثابت خوابیدن، کم کردن نور گوشی در ساعت آخر شب و چند راه ساده برای آرام شدن، بخشی جدی از برنامه‌ی کاهش چربی شکم‌اند، نه کارهای فرعی.

چه فعالیتی برای کم کردن چربی شکم مؤثرتر است؟

ترکیب فعالیت هوازی منظم و تمرین قدرتی برای کم کردن چربی شکم، به‌خصوص چربی احشایی، مؤثرتر از انجام دادن فقط یکی از آن دو است. مؤسسه‌ی ملی دیابت و بیماری‌های گوارش و کلیه‌ی آمریکا (NIDDK) برای بزرگسالان ۱۵۰ تا ۳۰۰ دقیقه فعالیت هوازی با شدت متوسط در هفته (مثل پیاده‌روی تند) یا ۷۵ تا ۱۵۰ دقیقه فعالیت شدید، به‌علاوه‌ی دست‌کم دو روز تمرین تقویت عضلات را توصیه می‌کند. تمرین قدرتی عضله را حفظ می‌کند و حساسیت به انسولین را بهتر می‌کند؛ هر دو برای چربی احشایی مهم‌اند.

کم کردن زمان نشستن هم به همان اندازه مهم است. اگر کار پشت میز داری، هر ساعت چند دقیقه بلند شو، تلفن‌ها را ایستاده جواب بده و مسیرهای کوتاه را پیاده برو. ورزش شکم را کنار نگذار؛ فقط بدان کارش تقویت عضله و کمر است، نه آب کردن چربی همان ناحیه.

آیا شکم بزرگ همیشه چربی است؟

نه؛ شکم بزرگ همیشه چربی نیست و گاهی علت‌های دیگری دارد که باید پزشک بررسی کند. نفخ و مشکلات گوارشی، یبوست مزمن، جدا شدن عضلات شکم بعد از بارداری (دیاستاز رکتوس)، فتق، تجمع مایع در شکم در بیماری‌های کبد و در موارد کمتر توده‌های شکمی، همه می‌توانند شکم را بزرگ نشان بدهند. اگر شکمت در مدت کوتاه بزرگ شده، با درد، تغییر اجابت مزاج، کاهش وزن ناخواسته یا ورم پاها همراه است، یا وسط شکم هنگام بلند شدن برآمده می‌شود، اول باید معاینه شوی.

کی برای چربی شکم بررسی پزشکی لازم است؟

اگر دور کمرت از مرزهای هشدار بیشتر است، یا چربی شکم با نشانه‌ها و سابقه‌ی خاصی همراه است، بررسی پزشکی لازم است. این موارد را جدی بگیر:

  • سابقه‌ی خانوادگی دیابت، بیماری قلبی زودرس یا کبد چرب.
  • قند ناشتا، چربی خون یا فشار خون بالا در آزمایش‌های قبلی.
  • نامنظمی قاعدگی، موهای زائد یا جوش در خانم‌ها (احتمال سندرم تخمدان پلی‌کیستیک).
  • خستگی، خرخر شدید یا خواب‌آلودگی روزانه.
  • مصرف طولانی داروهای کورتونی.
  • بزرگ شدن سریع شکم یا نشانه‌هایی که در بخش قبل گفتیم.

بررسی معمولاً با شرح حال، اندازه‌گیری دور کمر و فشار خون، آزمایش‌هایی مثل قند و انسولین، چربی خون و آنزیم‌های کبد، و آنالیز ترکیب بدن انجام می‌شود. جزئیات این آزمایش‌ها و دلیل هر کدام را در مقاله‌ی رژیم لاغری زیر نظر پزشک نوشته‌ایم.

کاهش وزن در ری‌را؛ با دکتر مهدی یداللهی موحد

در ری‌را برنامه‌ی کاهش وزن و کاهش چربی شکم را دکتر مهدی یداللهی موحد، پزشک و دکترای تخصصی علوم تغذیه، می‌نویسد. در جلسه‌ی اول سابقه‌ی پزشکی، داروها، آزمایش‌های اخیر و عادت‌های غذایی تو بررسی می‌شود و در صورت نیاز آنالیز ترکیب بدن با دستگاه InBody انجام می‌شود تا علاوه بر وزن، چربی، عضله و سطح چربی احشایی هم دیده شود. برنامه بر اساس همین اطلاعات نوشته می‌شود؛ برنامه‌ای قابل اجرا و متناسب با ذائقه و زندگی تو، نه رژیمی یکسان و سخت. در جلسه‌های پیگیری، با توجه به تغییر چربی و عضله، برنامه اصلاح می‌شود.

اگر بیماری زمینه‌ای داری، صفحه‌ی رژیم درمانی را هم ببین. برای آشنایی با برنامه‌ی کلی کلینیک، صفحه‌ی برنامه‌ی لاغری و تغذیه‌ی iBODY ری‌را را ببین. اگر در مسیر کاهش وزن به جایی رسیده‌ای که دور کمر دیگر کم نمی‌شود، مقاله‌ی توقف کاهش وزن و برای آشنایی با مراحل یک جلسه‌ی مشاوره، مشاوره‌ی تغذیه‌ی بالینی را بخوان.

مشاوره‌ی اول رایگان است. برای بررسی چربی شکم و برنامه‌ی شخصی، درخواست مشاوره‌ی رایگان را بفرست تا هماهنگی جلسه با دکتر مهدی یداللهی موحد انجام شود.

بیشتر بدانید

این مقاله برای آگاهی عمومی است و جای معاینه، تشخیص و تجویز پزشک را نمی‌گیرد. تصمیم درمانی همیشه بعد از ارزیابی حضوری گرفته می‌شود.

سؤال داری؟

مشاوره‌ی اول در ری‌را رایگان است.

رزرو نوبت

مقاله‌های مرتبط